HUZUR VE GÜZELIK ISLAM'DADIR..

İnsan hürriyetini sınırlandırmak, insana bir sıkıntı ve azap değil midir?‏

Sat, 07 Nov 2009 17:01:00 +0200

Bir balık, deniz içinde dilediği yöne gidebilir. Ama onun bu hürriyeti, deniz ile sınırlıdır. Ondan dışarı çıkması yasaklanmıştır. Karalar, ormanlar onun için yasak bölge. Tilkilerle, aslanlarla arkadaşlık etmesi, sanki, haram kılınmış. O, denizde yaşayacak ve ömrünü diğer balıklarla geçirecektir. Bu hürriyet kısıtlaması onun zararına değil faydasınadır.

İnsanın denizi de “helâl dairesi”dir. “Helâl dairesi geniştir, keyfe kâfi gelir. Harama girmeye hiç lüzum yoktur.” ( Sözler)

İnsan, bu daire içinde kalmak şartıyla, istediği gibi hareket edebilir, dilediği gibi safa sürebilir. Ama bu dairenin dışı, onun için cehennem tarlasıdır.

Buna göre, hürriyeti şöyle de tarif edebiliriz:

“Hürriyet, helâl ve haram dairelerinden dilediğini seçebilme yetkisi ve netice itibariyle de cennet ve cehennem yollarından istediğine girme serbestisidir.”

Kul, hür olmaz. Nasıl olsun ki, kölenin bile hürriyeti söz konusu değil. Kulluk ise, kölelikten çok daha ileri bir bağımlılık. Mutlak mânâda ve sınırsız bir hürriyete sahip olmadığımızı nefsimize iyice kabul ettirmek için şöyle bir düşünelim:

İnsanoğlu, eliyle işitip, gözüyle koku alıp, kulağıyla görebiliyor mu? Hayır.

Öte yan.. ( devamı )

İbadetler ve Biz

Sat, 31 Oct 2009 23:12:00 +0200

Mehmet ILDIRAR

İbadetteki halimiz ufacık çocukların oyununa benziyor. Hani evcilik oynarlar, ceviz kabuğu kadar oyuncağa tencere derler, kibrit kutusu kadar bir oyuncağa taksi derler, yalandan, ufacık bir oyuncağa da baba derler, anne derler, oyun oynarken kavga ederler, oyunu dağıtıverirler. İki dakika evcilik oynarlar, biri anne olur, biri baba olur, bir dakika sonra oyun bozulur.

Bizim halimiz üç-beş yaşındaki çocukların hali gibidir. Namazımızın içinde oyun oynarız, ibadetimizin içinde hesap yaparız. Allah'a itaatkâr olmak yerine, Allah'ın nimetlerine hamd ü sena yerine, Allah'a karşı türlü türlü isyanlar ederiz. Gaflet diyarında gezeriz.

Döneriz de estağfirullah deriz. Yine Rabbimiz'e niyaz ederiz. O alemlerin ezeli sahibi olan, Aziz ve Kerim Allahu Azimüşşan , elli senelik isyankâra, zatının kadrini bilmeyen yetmiş senelik günahkâra merhamet-i sübhaniyesinden mağfiret eder.

İbadetin kemalâtı için, ibadetimizin yevm -i kıyamette ve Şeriat-ı Muhammediye'de hükmü nerededir, bilmek lazımdır. Hangi pazardan alınır satılır, önce onu bir tayin edelim. Sonra ona paha biçelim.

Bir gün Muhammed b. Vasi, Malik b. Dinar ve Beyazıt-ı Bistami Hazretleri (Allah hepsine rahmet eylesin) aralar.. ( devamı )

BU DÜNYADA YOLCU GİBİ YAŞAMAK ..Vehbi Vakkasoglu

Tue, 20 Oct 2009 17:48:00 +0300

İnsanın temel yanılgılarından biri,bu dünyada temelli kalacağını ve hep yaşayacağını sanmasıdır.Oysa ki insan, bu dünyaya uğrayıp geçecek bir misafir gibidir.
Sahipmiş gibi göründüğü şeyler,elinde hep emanettir.Evet,insan bu dünyada geçici olarak vardır.Emanetçidir.Ve asla mal sahibi değildir.
Büyük şehirlerde emanetçiler vardır.
Genellikle yabancılar,yolcular,yanlarında taşıyamayacakları eşyalarını,belli bir ücret karşılığı,belli bir zaman için,onlara bırakırlar.Sonra da, bıraktıkları sürenin ücretini ödeyip,emanete bıraktıkları mallarını geri alırlar.
Emanetçi, belli bir ücret karşılığı,kendisine bırakılan malı muhafaza eder.Mal sahibi istediği anda da,teslim aldığı gibi,aynen geri verir.
Biz de bu dünyada,Yüce Yaratıcı’nın emanetçileriyiz.Şu anda bize sunulmuş olan dünya nimetlerini, belli bir süre kullanacak;mal sahibi istediğinde ise,hemen bırakıp ebedi aleme göçeceğiz.
Acaba biz, bu dünyada gerçekten emanetçi gibi mi yaşıyoruz,yoksa mal sahibi gibi mi?
……………………………………

Bu dünyada kendisini emanetçi gibi hissedenler,hırsa ve kıskançlığa düşmezler.Çünkü,zaten geçici bir süre için elde edilen ve aslında kendisine ait bulunmayan şeyler için hırs göstermek akıllı in.. ( devamı )

Helalden kazanmak için çalısmalı

Tue, 13 Oct 2009 17:54:00 +0300

Helalden kazanmak için çalışmalı
01.02.2009
Bir kimsenin, kendisinin ve çoluk çocuğunun ihtiyaçlarını helalden kazanması, kimseye muhtaç kalmaması için çalışması, birçok nafile ibadetten daha sevabdır. Resulullah efendimiz, bir sabah, Eshabı ile konuşurken, kuvvetli bir genç, erkenden dükkanına doğru geçer. Orada bulunanlarda bazısı;
-Erkenden dünyalık kazanmaya gideceğine, buraya gelip birkaç şey öğrenseydi daha iyi olurdu, deyince, Resulullah efendimiz;
-Öyle söylemeyiniz! Eğer kimseye muhtaç olmamak ve ana, baba, çoluk çocuğunu da muhtaç etmemek için gidiyorsa, her adımı ibadettir. Eğer, herkese öğünmek, keyif sürmek niyyetinde ise, şeytanla beraberdir buyururlar.

Çalışmak, malı arttırır ise de, rızkı artırmaz. Çünkü rızık, mukadderdir yani herkesin rızkı takdir ve taksim edilmiştir. Rızık, maaşa, mala, çalışmaya bağlı değildir. Böyle olmakla beraber, çalışmak lazımdır. Allahü teâlânın adet-i ilahiyyesi böyledir. Peygamber efendimiz; (Bir Müslüman, helal kazanıp, kimseye muhtaç olmaz ve komşularına, akrabasına yardım ederse, kıyamet günü, ayın ondördü gibi parlak, nurlu olacaktır) buyurmuştur.

Mazi, istikbalimize ısık tutan bir fenerdir.

Sat, 10 Oct 2009 23:08:00 +0300

İnsan ömrüyle alâkalı her şey, bir bir kopup, mazi dehlizinde kayboluyor. Arkadaşlar, hatıralar, saadetler, ıstıraplar, gençlik, servet, ilim… Hepsi, bu gidenler arasında…
Nihayet insan hayat yolunu bir baştan bir başa kat’ ediyor ve kabir denilen noktada dünya bitiyor.
Yolların bittiği noktada yeni bir yolculuk başlıyor.
Eski kalelerin yer altı noktaları olurmuş. Taşı kaldırıp girerlermiş. Uzun-kısa bir yolculuktan sonra, bir başka kaleye veya bir başka beldeye çıkarlarmış.
Dünya, kabir ve ahiret ayniyle bu!
Mazi, her şeyimizi yiyip yutarken efsunkâr bir şekilde bizimle alâkadardır. Nasıl ki, inşa edilmekte olan on katlı binanın her yapılan katı için, eskisi alt kattır; aynen böyle de mazi şu anımızın temeli, istikbalimizin mimarıdır.
Dinimize göre, mazimiz adına elimizde kalan tek şey, “tövbe”dir.
Etraflıca bir nefis muhasebesi yaptıktan sonra, iyiyi kötüyü ayırmak, bütün günahlarımız için tövbe etmek ve bütün iyilikleri lütfettiği için, Rabbimize şükür, şükür, şükür…
Tövbe, o kötülüğü bir daha yapmamaktır. Şükür ise dil ile olur, kalp ile olur. Bir de Allah’ı bilmek ve her yaratıkta O’nun Sâni sıfatını görmeye bağlıdır.
Buradan şu anlaşılıyor ki, İslamiyet, Müslüman isimli fazilet abideleri yetiştirir. Eğer bu, İslam beldelerinde az, gayrimüslim beld.. ( devamı )

Kıyamet Yaklaştı

Sat, 03 Oct 2009 22:00:00 +0300

Kıyamet Yaklaştı

Ey Ehlibeyt!
Ey Ehlibeyt’in sevdalıları!
Vakit daraldı ve kıyamet yaklaştı!

Hal böyle iken!
Mazlumların ahı arşa yükselmekte!
Firavunlar sarmış her yanımızı!
İnananlar acı çekmekte!

Kutlu erdemler kuşatılmış!
Sonsuzluğa cehalet, aydınlık!
Hemde medeniyet sayılmış!

Ve küfrün ordusu tüm kinini akıtıyor!
Amcam Hamza’nın ciğerini söküyor!
Annem Fatıma’nın tesettürüne saldırıyor!

Yıldızlar dökülüyor artık tek tek!
Galaksiler birbirine giriyor!
Evrenin dengesi bozulmuş!
Kıyamet geliyorum diye haykırıyor!

Ey Ehlibeyt!
Ey Ehlibeyt’in sevdalıları!
Vakit daraldı ve kıyamet yaklaştı!

Hal böyle iken nedir bu gaflet!
Gün artık birlik olma zamanı!
Çağırıyor evladı Muhammed!

Ey Ehlibeyt!
Ey Ehlibeyt’in sevdalıları!
Vakit daraldı ve kıyamet yaklaştı!

Bir Günah Bir Yudum Zehir

Wed, 30 Sep 2009 00:19:00 +0300

Mahmut ÇETİN

Günah, ruha içirilmiş bir zakkumdur.

Günah işleyen insan, kendi ruhunu dinamitlemiştir.

Günahtan zevk alan insan sefildir. Çünkü insana bahşedilen kabiliyetler, ulvî duygular günahla kararmaya başlar.

Günah işlemeye ısrarla devam edenin iradesi, direnmesi ve yenilenme kudreti kalmaz.

Günah, kalbî hayatı çepeçevre saran zehirli bir dumandır.

Bu duman fırtınasına maruz kalan insan kurur; bu zehirli havayı teneffüs eden, manen ölür. Her ne kadar diri gözükse de...

Günah, fıtratla zıtlaşmadır. Günah, insanın aslî yani fıtrî olandan sapmasıdır. İnsan günah ile Hak'tan saptığı zaman kendisi olmaktan çıkıyor ve kendi cehennemini oluşturuyor. Fıtrî olan, iyi asfaltlanmış otoban yola benzer. Bu yolda arabanızı güvenle kullanabilirsiniz. Çünkü sürücü olarak ne siz yorulur ve endişelenirsiniz ne de arabanızın motoru zorlanır. Eğer ana yoldan çıkar, patika yola girerseniz, bu yolun çukurları, kayganlığı, taşları ve yol kenarlarındaki dikenleri size rahat vermeyecektir; belki de bir kaza ile sizin sonunuzu hazırlayacaktır.

Allah'ın sınırlarını göz ardı etmek

Kur'an'da günah anlamında kullanılan kelimelerden biri olan fücur kelimesi, Hak yoldan sapış anlamınd.. ( devamı )

Makbul Tevbenin Alametleri

Wed, 30 Sep 2009 00:13:00 +0300

Mehmet ILDIRAR

Herkes tevbe ettiğine kanaat getiriyor, yalnız tevbelerin kabulünün bazı şartları vardır. Üç meseleyle tevbekârın alameti belli olur:

Dilini lüzumsuz söz, gıybet, söz gezdirme, yalan gibi afetlerden korur.

Hiç kimseye karşı kalbinde haset ve düşmanlık yoktur.

Bütün günahlarından ve kötü arkadaşlarından Allah Tealâ onu ayırır.

Şu halde tevbe , sadece sözleri ile: “Ya Rabbi bağışla, ben pişmanım.” demekten ibaret değildir. Tevbenin hukuku çok derindir.

Mümin kendisi için istediğini başkaları için de istemedikçe kâmil olmaz. Şu halde tevbelerimiz noksandır. Kâmil bir makama götürmek için tevbenin hakikatına , tevbe -i nasuha ulaşacak sebeplere yapışmamız lazım gelir.

Ulemanın bildirdiğine göre, Allah Tealâ tevbekâr kuluna dört ikramda bulunur:

Kötü arkadaşları bırakır. Zira kötü arkadaş insanın kötü yola gitmesine vasıtadır. Hadis-i şerifteki: “İmanın en alt derecesi yoldaki taşı kaldırmaktır.” sözlerini Şah-ı Nakşibend Hazretleri şöyle açıklamıştır: Yoldaki taştan maksad nefstir . Zira Allah yolundaki insanın en kötü arkadaşı kendi nefsidir.

Tüm taatlara yönelik olmak şartıyla ve ibadetleri ifa etmekle her günahı bırakır.

Kalpten dünya sevgisi gider. Ahiret hüznü yerle.. ( devamı )

Ramazan Bayramı Hosgeldin‏

Fri, 18 Sep 2009 12:00:00 +0300

Eski bayramları özlememek mümkün mü? Hele köyümde geçirdiğim o güzel bayramları...Bayram öncesi yapılan hazırlıkları,o tatlı telaşı unutmak mümkün mü? Daha önceki yazılarımdada bahsetmiştim.İneboluya bağlı Üçlüce köyünde doğdum. Çoçukluğum ve gençlik yıllarım İstanbul ile Üçlüce köyünde geçti.Babannemle dedem yaşlı oldukları için onların yanında biz kızlar kalırdık.Tek arkadaşım kuzenlerimdi.

Köyün büyükleri toplanmış,bayram günlerini köy köy ayırmışlardı.Birinci gün Yuvacık köyünün bayramı,ikinci gün Üçlüce köyünün bayramı,üçüncü gün ise Hayıroğlu köyünün bayramı.İlk gün bütün köylerden Yuvacık köyüne gidilirdi.Akraba olsun olmasın bütün evler gezilirdi.İkinci gün Üçlücenin bayram günü,aynı şekilde bütün köy ile bayramlaşılırdı.Üçüncü günü Hayıroğlu köyü gezilirdi.Ne kadar iyi düşünmüşlerdi,herkes hangi gün misafir ağırlayacağını bilir.. ( devamı )

Ne kadar samimiyiz?

Wed, 16 Sep 2009 20:31:00 +0300

Samimiyet, bir şeyi irade ve sevgiyle kabul etmektir ..
Gönülden istemek ve içten gelerek yapmaktır Samimiyet, şüphesiz inanmak ve inancın edebini korumaktır Samimiyet, her başarının anahtarıdır İnsana dini de kazandırır, dünyayı da İnandığını yapmayan, yaptığına inanmayan kimsede tad yoktur İçinde samimiyet olmayan kimse huzurlu olamaz İşinde samimi olmayan kimse başarıya ulaşamaz
Bütün fetihlerin, keşiflerin, sanatların, ilerleme ve yükselmenin temelinde samimiyet vardır Önündeki işe inanmayan kimse, onun çilesine sabredemez, sabredemeyen hedefine eremez
Samimiyet, sabırla anlaşılır İçinde samimi, işinde sabırlı olan insan, hedefine ulaşır
Bir mümin için en büyük hedef, Yüce Rabbinin sevgisi ve rızasıdır..
Bir insan için bundan öte bir saadet yoktur Çünkü Yüce Allah'ın hoşnutluğunu kazanan bir insan, dünyanın ve ahiretin şerefini elde etmiş, bitmeyen bir sevgi ve saadeti kazanmış olur İşte bu iş için bütün müminlerden ilk önce istenen şey samimiyettir

Din, samimiyettir
Rasulullah sav Efendimiz: “Din, bütünüyle samimiyetten ibarettir” buyurmuştur Kendisine, “kime karşı samimiyet ve sadakat gösterilecek” diye sorulunca: “Allah'a, Kitabına, Rasülüne, müminlerin başındaki imamlarına ve bütün müminlere” (Buharî, Müslim) cevabını vermiştir
İçteki samimiyete ihlâs denir İhlâs, gönl&.. ( devamı )